rogier ten hacken

Ik probeer dieper dan de werkelijkheid te kijken in de wereld om mij heen. Plaats en tijd zijn niet van belang. In mijn werk zijn verschillende lagen te zien. Het leven op aarde is er langer dan we ons waarschijnlijk kunnen voorstellen en het leven gaat door.

De zee, de duinen, de nacht, het licht van de seizoenen: onveranderd door de eeuwen heen. Op deze manier probeer ik contact te maken, in het heden, met het verleden. En om aan de waan van het alledaagse te ontsnappen, zoek ik de gewone stem van weleer. Zoals Ruysdael het licht in de duinen zag, Leon Spilliaert de kust aanschouwde in zijn slapeloze nachten en Van Gogh het zuiden van Europa ontdekte.

De buitenwereld verkennen is ook een zoektocht naar het innerlijke. Ik gebruik fotografie om mijn (binnen)wereld te verkennen. Om het onderbewuste te laten spreken. Mijn contrastrijke zwart-wit en donker poëtische beelden worden een manier om het leven zelf te interpreteren en de gelaagdheid ervan te ontdekken. Om te onthullen wat het kan zijn.

Naast de fotografie experimenteer ik met houtskool, video en geluid. Ik ga op zoek naar nieuwe manieren om de lagen, van woorden ontdaan, weer te geven. Om de essentie van het leven zelf te vangen.

Ik heb misschien niet alle antwoorden, maar ik ben niet bang om de moeilijke vragen te stellen. Ik ontdek nieuwe media en zoek naar de grenzen van wat mogelijk is, of het nu gaat om 35mm film, digitaal of geluid. Ik ben op een zoektocht om te proberen de essentie en de complexiteit van het leven zelf vast te leggen.